که می گیرند در شاخ « تلاجن » سایه ها رنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم؛

تورا من چشم در راهم .

شباهنگام . در آن دم که برجا دره ها چون مرده ماران خفتگانند؛

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یادآوری یا نه ، من از یادت نمی کاهم ؛

تو را من چشم در راهم .

                                                                                        نیما یوشیج

                                        خانه گویی به سرم ریخت چو این قصه شنودم

آن که می خواست به رویم در دولت بگشاید

                                        با که گویم که در خانه به رویش نگشودم ؟

آن که می خواست غبار غمم از دل بزداید

                                        آوخ آوخ که غبار رهش از پا نزدودم

یار ، سود از شرفم سر به ثریا و دریغا

                                         که به پایش سر تعظیم به شکرانه نسودم

ای نسیم سحر آن شمع شبستان طرب را

                                          گو به سر می رود از آتش هجران تو دودم

به غزل رام توان کرد غزالان رمیده

                                           شهریارا غزلی هم به سزایش نسرودم

                                                                                شهریار

باز محرم شد و دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست

باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست

آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست

قاسم و لیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست

محرم ماه غم نیست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسین است

چون سنگها صدای مرا گوش می کنی

                                             سنگی و ناشنیده فراموش می کنی

رگبار نوبهاری و خواب دریچه را

                                             از ضربه های وسوسه مغشوش می کنی

دست مرا که ساقۀ سبز نوازش است 

                                             با برگهای مرده همآغوش می کنی

گمراه تر از روح شرابی و دیده را

                                             در شعله می نشانی و مددهوش می کنی

ای ماهی طلایی مرداب خون من

                                             خوش باد مستی ات که مرا نوش می کنی

تو درۀ بنفش غروبی که روز را

                                             بر سینه می فشاری و خاموش می کنی

در سایه ها ، فروغ تو بنشست و رنگ باخت

                                             او را به سایه از چه سیه پوش می کنی؟

                                                                      فروغ فرخزاد

                        ترانه ات شنیدم

                                       گل آفتابگردان!

نگهت خجسته بادا و

                        شکفتن تو دیدم

                                         گل آفتابگردان!

به سحر که خفته در باغ ، صنوبر و ستاره ،

تو به آبها سپاری همه صبر و خواب خود را

و رصد کنی زهر سو ، ره آفتاب خود را .

نه بنفشه داند این راز ، نه بید و رازیانه

دم همتی شگرف است تو را درین میانه .

تو همه درین تکاپو

                     که حضور زندگی نیست

                                           به غیر آرزوها

و به راه آرزوها ،

                  همه عمر ،

                            جست و جوها .

من و بویۀ رهایی ،

و گرم به نوبت عمر ،

رهیدنی نباشد .

تو و جست وجو

وگرچند ، رسیدنی نباشد .

چه دعات گویم ای گل !

تویی آن دعای خورشید که مستجاب گشتی

شده اتحاد معشوق به عاشق از تو ، رمزی

نگهی به خویشتن کن که خود آفتاب گشتی !

                                                                                    شفیعی کدکنی

معانی رنگ ها :

رنگ آبی : قداست و طراوت و همچنین باعث تسکین و امیدواری می شود که به دنبال خود کاهش فشارخون و نبض و تنفس را به همراه دارد . معمولاً انتهای باغ و داخل استخر و بیمارستان استفاده می شود.

رنگ قرمز : هیجان آور است فشارخون و تنفس و ضربان را زیاد و رنگ مقوی قلب است ولی خیلی زود انسان را خسته می کند ولی اشتها آور است.

رنگ زرد : تحریک کننده ذهنی است ( همراه با کمی آبی ) و متعادل کننده اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک است در بعضی اوقات رنگ زرد به عنوان القا کننده تنفر مطرح می شود این حالت زمانی مورد قبول است که پس زمینه ی آن مشکی باشد زیرا تضاد این دو رنگ بسیار شدید است و در هیچ شرایطی با هم هماهنگی ندارند درصورتیکه همین رنگ در پس زمینه ی سبز زندگی و امید را به نمایش می گذارد.

رنگ بنفش : کناره گیری ، بی طرفی ، حزن و اندوه و خواب آور است.

رنگ سبز : تقویت روحیه و غرور صبوری و از لحاظ مذهبی نشان ایمان و عقیده است و در قرآن هم بهشتیان را ملبس به رنگ سبز برمی شمارند.

رنگ سفید : صلح و دوستی ( اسیران )

رنگ سیاه : نشانه غم و اندوه مرگ است.

رنگ هایی  که با هم متناسبند :

1. سفید یا زرد در زمینه ی قرمز

2. زرد در زمینه سبز

3. قرمز در زمینه آبی که درخشنده است ولی در زمینه زرد و قهوه ای حالت پرتحرکی خود را از دست می دهد.

4. آبی در زمینه سیاه درخشندگی چشمگیری دارد.

سلام به همگی . چند هفته پیش تو کلاس زبان بحث کتاب و کتابخونی پیش

اومده بود معلممون کتاب سینوهه و معرفی کرد و گفت وای هنو نخوندین ضرر

کردین حتماً بخونینش . تابستونم هدر رفته بود دل و دماغ کتاب خوندنم

نداشتم اما این حرفش باعث شد رفتم گرفتم کتابشو خوندم خیلی جذاب

بود واقعاً خوشم اومد پیشنهاد میکنم بخونینش. من به همین زودی از

زندگی خسته شدم موندم اون چطوری با اون همه اتفاق دووم آورد !!!!!

اگه خوندینش نظرتون و راجبش بهم بگین.

چگونه قطره قطره آب می شود

چگونه سایه سیاه سرکشم

اسیر دست آفتاب می شود

نگاه کن

تمام هستیم  خراب می شود

شراره ای مرا به کام می کشد

مرا به اوج می برد

مرا به دام می کشد

نگاه کن

تمام آسمان من

پر از شهاب می شود

تو آمدی ز دورها و دورها

ز سرزمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا اکنون به زورقی

ز عاجها ، ز ابرها ، بلورها

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پرستاره می کشانی ام

فراتر از ستاره می نشانی ام

نگاه کن

Ten years old boy, who had lost his left arm in a car accident,was left to a Judo master to learn Judo techniques . His father wished him to be a champion in the field! The Judo master accepted him and promised his father to make a great champion out of him within a year. During the first six months, the master worked on his body building and didn't teach him even a single technique. after six month it was announced that local competition of Judo would be carried on within a month.The master taught him a single technique and worked solely on that till the last moment. Finally the competition was celebrated and the little boy, causing every body's admiration, managed to overcome all competitors by that single technique! Three month later he won the interclub competition through the same single technique. On the way home after the competition, the boy asked his master about the key to his conquest. His master said:"first of all you had completely mastered that single technique . Secondly you had a trust on that technique, and thirdly the only known way to shield against that technique, is to hold rival's left arm, which you lacked!" Learn how to use your weak points as of your strong points. The secret to success in life is not in having access to conveniences. But it is in using inconveniences as of strong points.